Hoofd boven water, september 2017

Terwijl de halve wereld er alles aan moet doen om het hoofd boven water te houden, zijn wij in Hoorn op 10 september met 185 koppen het water in gesprongen om geld bij elkaar te zwemmen voor Swim to Fight Cancer. Een mooi doel, en ik ben er hartstikke trots op, dat ik mee heb kunnen doen en zo de nodige euro’s bij elkaar mocht zwemmen voor de kankerbestrijding.

Hier springen we vrijwillig het water in, maar in andere delen van de wereld moeten heel veel mensen vluchten voor het water.
Onvoorstelbaar! De beelden die we op het nieuws zien van de gevolgen van de orkanen Harvey en Irma in delen van Amerika en de Cariben. En dan nog de enorme overstromingsgebieden op het oostelijk halfrond. In India, Bangladesh, China en nog meer landen vinden jaarlijks enorme overstromingen plaats in de delta’s. De kwetsbare woninkjes van de lokale arme bevolking zijn niet bestand tegen dit natuurgeweld, waardoor mensen direct van huis en haard verdreven worden.

En wat doe je als het water je aan de lippen staat? Precies! Vluchten, wegwezen, redden wat je kunt redden, denk alleen aan de korte termijn, overleef!
Dat is wat mensen doen, als het water hen aan de lippen staat. Als je overleven moet, dan ben je niet in staat om te werken aan je toekomst. Den ben je niet in staat om lange termijn doelen te stellen.
Dat geldt ook voor mensen die moeite hebben om het hoofd boven water te houden in onze hectische maatschappij. Als je kampt met problematische schulden, als je kampt met lichamelijke gebreken, als je kampt met verslaving of dwangneuroses, dan is het wel heel moeilijk om de goede dingen te doen om werk te vinden. En om werk te behouden.

We hebben, ook in onze arbeidsmarktregio een groot arbeidspotentieel. Mensen die wel kunnen werken, en ook willen werken. Maar tegelijkertijd hebben zij zoveel aan hun hoofd en hebben zij zoveel afleiding door hun problemen, dat het ze niet lukt om gewoon met de stroom mee te gaan. Om de aandacht bij hun werk te houden.

Maar als we een beetje begrip hebben, een beetje ruimte geven om naar lucht te happen en een beetje meebewegen met de golven en mensen niet forceren om tegen de stroom in te zwemmen, dan denk ik dat er voor de vele vacatures die nu onvervuld blijven een oplossing is. Steeds vaker hoor ik, dat er onvoldoende geschikt personeel is. Dat mensen niet gemotiveerd zijn. Dat vacatures niet vervuld kunnen worden.

Ik denk dat mensen, van wie nu gezegd wordt dat ze niet gemotiveerd zijn, tè afgeleid zijn om motivatie te laten zien. Wanneer je ze helpt om aandacht te geven aan die zaken waardoor ze afgeleid worden, ben ik ervan overtuigd dat je de meest gemotiveerde werknemer hebt. Dat vraagt begrip, geduld, aandacht en coaching. Maar daardoor bied je mensen, die moeite hebben om het hoofd boven water te houden weer perspectief.

Want in rustig water, is het goed zwemmen!

Beluister hier de column:

Column September

 

 

Uitgelicht