Wie krijgt de Zwarte Piet, november 2016

Wie krijgt de Zwarte Piet?
Ja hoor, hij is weer in het land, de Goedheiligman uit Spanje, vergezeld van zijn bonte stoet aan helpers, die inmiddels niet meer zwart zijn, maar alle kleuren van de regenboog dragen, dan wel rijkelijk beroet zijn vanwege nachtelijke klimpartijen door de schoorsteen.

Wie krijgt de Zwarte Piet?
Ja hoor, hij is weer in het land, de Goedheiligman uit Spanje, vergezeld van zijn bonte stoet aan helpers, die inmiddels niet meer zwart zijn, maar alle kleuren van de regenboog dragen, dan wel rijkelijk beroet zijn vanwege nachtelijke klimpartijen door de schoorsteen. Ik vind het prima, deze bonte stoet aan Pieten, en het kinderfeest is er voor mij niet minder om.

Maar moeten we het aloude gezegde “Iemand de Zwarte Piet toeschuiven” nu ook opgeven? Als we het in dit kader hebben over de Participatiewet, moeten er tot 2026 125.000 extra banen gecreëerd worden voor de doelgroep van de Participatiewet. Dat zijn mensen met een beperking, lichamelijk, geestelijk of verstandelijk die zonder een steuntje in de rug moeilijk een goede plek kunnen behouden op de arbeidsmarkt. En ach, terwijl we eigenlijk hartstikke blij moeten zijn, dat er al zoveel banen gecreëerd zijn, lijkt het wel of er steeds meer discussie ontstaat.

Is er wel genoeg werkgelegenheid voor deze doelgroep? Is het wel terecht om mensen middels een proefplaatsing te laten starten, met behoud van uitkering te laten werken? Is er dan nog genoeg werk voor mensen die die beperking nou net niet hebben? Wie is eigenlijk verantwoordelijk als iemand ziek wordt? Mag payrolling nog wel? Waar komen al die vragen toch vandaan? Ik denk dat het met angst te maken heeft. We zijn zo langzamerhand maximaal risico mijdend geworden en willen steeds meer zekerheden. Zeker weten dat er niemand ziek wordt, zeker weten dat je de beste medewerker hebt, zeker weten dat je niet de Zwarte Piet toegeschoven krijgt als iets niet goed gaat. Wie krijgt de Zwarte Piet: de overheid, de ondernemer, de werknemer??!

De uitdrukking “iemand de Zwarte Piet toeschuiven” is afkomstig van een kwartetspel, waarbij er een losse kaart van Zwarte Piet in het spel zit. Als je die in handen hebt, kun je dus nooit winnen, want met die Zwarte Piet maak je geen kwartet. Nu Zwarte Piet aan het verdwijnen is, kunnen we dus ook niet meer Zwarte Pieten en de verantwoordelijkheid van ons afschuiven….en dat is maar goed ook. Want hoe je het ook wendt of keert, de succesfactor van de Participatiewet is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van overheid en bedrijfsleven. Het maakt mij niet uit hoe we het oplossen, als de werkgelegenheid er maar niet onder lijdt. We doen het samen, en niemand krijgt de Zwarte Piet, de Regenboogpiet of de Roetveegpiet! Op mijn verlanglijstje staan trouwens heel veel extra banen. Want daar is het uiteindelijk allemaal om te doen.

Uitgelicht